Echte marjolein is vergelijkbaar met zijn naaste familielid wilde marjolein, maar in het algemeen kleiner in al zijn onderdelen, met een hoogte van 30 cm, met meer of minder ongesteelde bladeren. De bloemen hebben een éénlippige kelk die aan één zijde diep ingesneden is. Gezien de herkomst uit het Middellandse Zeegebied heeft echte marjolein voorkeur voor een zonnige, droge standplaats met doorlatende grond.
Bruikbare delen: hele bloeiende kruid
Smaak: subtieler en zoeter dan wilde marjolein
Gebruik in de keuken: Marjolein geurt heerlijk in gerechten. Verse of gekookte bladeren worden gebruikt in licht gekookte gerechten met groenten, eieren of crème. Het kruid wordt voornamelijk gebruikt bij de bereiding van worsten. Het wordt daarom ook wel ‘worstkruid’ genoemd.
Thee: 2 tl vers kruid of 1 tl gedroogd kruid. Doe dit in een kop, giet hier heet water op en laat 10 minuten afgedekt trekken.
Eigenschappen: Marjolein ontbrak in de Middeleeuwen in geen enkel belangrijk kruidenboek. De sterke geur maakte dat marjolein werd beschouwd als beschermend kruid om ziekten en demonen af te weren. Het werd daartoe opgehangen aan stal- en huisdeuren.
Marjolein stimuleert de spijsvertering, heeft een sterk antibacteriële en slijmoplossende werking. Het werkt ook kalmerend, licht bloeddrukverlagend en krampstillend.
De etherische olie wordt gebruikt in parfums en cosmetica.
Inwendig gebruik: spijsvertering, ontspanning en weerstand
